Οι ηγετικές προσωπικότητες της Uponor στο πέρασμα του χρόνου

Κάθε επικεφαλής στην ιστορία της Uponor έχει επηρεάσει την εταιρεία με κάποιο τρόπο. Προκειμένου να καταλάβει κάποιος την εταιρεία, θα πρέπει να γνωρίσει τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτή.

Ο ιδρυτής της εταιρείας, Aukusti Asko-Avonius, ήταν ένας αυτοδίδακτος οραματιστής που διέκρινε τα οφέλη μιας τμηματικής παραγωγής και είδε ότι οι άνθρωποι σε μία ολοένα και αναπτυσσόμενη χώρα θα χρειαζόντουσαν πολλές οικονομικές οικιακές συσκευές. Ξεκίνησε το ταξίδι του in the backwoods της Καρέλια και ίδρυσε μια αυτοκρατορία η οποία περιελάμβανε τον μεγαλύτερο κατασκευαστή επίπλων στις Σκανδιναβικές χώρες.

Τον Asko-Avonius διαδέχτηκε ο γιος του, Arvi Tammivuori, ο οποίος κληρονόμησε το επιχειρηματικό πνεύμα του πατέρα του. Ήταν ο πατέρας της Upo, θυγατρική της Asko, η οποία έγινε εξέχων προμηθευτής οικιακών συσκευών και μεταλλικών αντικειμένων. Ο Tammivuori επέμεινε να ασχοληθεί με τα πλαστικά παρά τις αντιρρήσεις των περισσότερων συναδελφών του.

Ο πρώτος που διοίκησε την εταιρεία και δεν άνηκε στην οικογένεια ήταν ο Karl-Jan Govenius, ο δυναμικός ηγέτης κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης λειτουργίας της εταιρείας με τους πλαστικούς σωλήνες. Ο Govenius συνειδητοποίησε ότι θα πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή του στα εξαρτήματα εκτός από τους σωλήνες προκειμένου να πετύχει κάτι καινούριο στα συστήματα των πλαστικών σωλήνων. Επίσης δούλεψε σκληρά για να προωθήσει τις προδιαγραφές της Σκανδιναβικής βιομηχανίας και καθιέρωσε ένα ισχυρό δίκτυο επαφών με άλλους σημαντικούς παίχτες στην Ευρώπη, και οι δύο αυτοί παράγοντες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη μελλοντική επιτυχία της εταιρείας.

Ο Heimo Eloranta θεωρείται από πολλούς ο πατέρας της Uponor, εννοώντας τη joint venture company Oy Uponor Ab, που ιδρύθηκε το 1982. Ο ρόλος του Eloranta στη δημιουργία της στρατηγικής και της κουλτούρας της εταιρείας ήταν καθοριστικός για την επιτυχία της εταιρείας σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 ακόμα και μετά την παραίτησή του. Ήταν δικιά του πρόταση να στραφεί η εταιρεία προς τα συστήματα ζεστού νερού (=λύσεις για το σπίτι). Επίσης είχε το όραμα να γίνει η Uponor μία από τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες πλαστικών σωλήνων παγκοσμίως το 1990, το οποίο έγινε πραγματικότητα στο τέλος της δεκαετίας καθώς οι καθαρές πωλήσεις της Uponor έφτασαν στο υψηλότερο σημείο.

Ο Heikki Mairinoja συνέχισε το δρόμο που είχε ανοίξει ο προκάτοχός του. Κατά τη θητεία του Marinoja, η εταιρεία συνέχισε το επιθετικό πρόγραμμα εξαγορών, τόσο στις δημοτικές υποδομές όσο και στις λύσεις για το σπίτι, προκειμένου να ισχυροποιήσει τη θέση της παγκοσμίως. Η εταιρεία συνέχισε να εφαρμόζει την πολιτική του να έχει μια μικρή κεντρική διοίκηση και να επιτρέπει στις τοπικές θυγατρικές μεγάλη ελευθερία στην ανάπτυξη και διαχείριση των εταιρειών τους.

Τα επόμενα βήματα της Uponor έγιναν υπό την ηγεσία του Jarmo Rytilahti, ο οποίος είχε αναμιχθεί στη διαχείριση της Asko σε μία προσπάθεια να κάνει την εταιρεία κερδοφόρα ξανά, ύστερα από την οικονομική ύφεση στη δεκαετία του ‘80. Ο Rytilahti completed the dismantling of the conglomerate structure, including divestments of non-core operations, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα να επικεντρωθεί η εταιρεία στα συστήματα πλαστικών σωλήνων και να συγχωνευθεί με τη θυγατρική της Oy Uponor Ab. Μετά από τη συγχώνευση, διηύθυνε τη νέα Uponor, η οποία πάγωσε ακόμα πιο πολύ τις δραστηριότητές της και ξεκίνησε τη διαδικασία ολοκλήρωσης μέσω της μείωσης του αριθμού των εμπορικών σημάτων.

Στις αρχές του 21ου Αιώνα, ήρθε η ώρα για κάτι καινούριο. Ήρθε ο Jan Lång ο οποίος δημιούργησε τη διαδικασία ενοποίησης της Uponor, ακολουθώντας τα βήματα των προκατόχων του. Ο Lång προώθησε μία στρατηγική εξέλιξη τονίζοντας τις σημαντικές περιοχές: ανάπτυξη, εμπορικό σήμα και λειτουργική τελειότητα. Αυτή την περίοδο, η εταιρεία προώθησε στρατηγική για ένα εμπορικό σήμα παγκοσμίως, εφάρμοσε διεθνείς διαδικασίες διαχείρισης και διοίκησης και ξεκίνησε μια διαδικασία αναδιοργάνωσης όπου οι πωλήσεις, η διαφήμιση και η αλυσίδα εφοδιασμού διαχωρίστηκαν μεταξύ τους, για να μεγιστοποιηθούν οι δυνάμεις της εταιρείας και τα κέρδη της σύμπραξης.